Η θέση της Σκήτης της Αγίας Άννας.

Η Σκήτη της Αγίας Άννας είναι ένα τμήμα του Αγίου Όρους στα νοτιοδυτικά της Αθωνικής χερσονήσου. Έχει τη μορφή οικισμού με Καλύβες  και κεντρικό  συγκρότημα το «Κυριακό». Βρίσκεται στη χερσόνησο του Άθω και ειδικότερα στο  κάτω άκρο της νοτιοδυτικής πλευράς του Άθωνα, σε μια καταπράσινη  και απόκρημνη κοιλάδα, με την υψηλότερη κτισμένη καλύβα να βρίσκεται σε υψόμετρο  450 μέτρων και την χαμηλότερη πάνω από τη Παραλία.  Η διαμόρφωση του εδάφους επέβαλε την οικοδομική οργάνωση της Σκήτης, έτσι ώστε οι Καλύβες που τη συγκροτούν να βρίσκονται χτισμένες η μία υπερκείμενη της άλλης, καθώς δεν υπάρχει επαρκής χώρος για περισσότερες στο ίδιο επίπεδο Στο μέσο και άνω περίπου του οικισμού, σε υψόμετρο 315 μέτρων, περίπου, βρίσκεται το «Κυριακό», δηλαδή ο κεντρικός ναός της σκήτης.  Η ανάβαση στην Σκήτη της Αγίας Άννης απαιτεί ιδιαίτερο κόπο, κυρίως λόγω της μεγάλης υψομετρικής διαφοράς και της έλλειψης των συνηθισμένων μέσων μεταφοράς, αφού στη Σκήτη δεν υπάρχουν μηχανοκίνητα μέσα.

Η Σκήτη της Αγίας Άννας, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, θεωρείται ως το «Ιερό Βήμα» του «Ναού του Άθωνος»,  όπως χαρακτηρίζεται η περιοχή της Ιεράς  Μονής της Μεγίστης Λαύρας, από τα όρια της με τη Μονή Καρακάλλου (Προβάτα) μέχρι τη Νέα Σκήτη. Στη Σκήτη της Αγίας Άννης περιλαμβάνεται και η περιοχή της  Μικράς Αγίας Αννας με τις αντίστοιχες καλύβες, που βρίσκονται σε απόσταση περίπου μισής ώρας από τη Σκήτη της Αγίας Άννας.

 

Η Μονή των Βουλευτηρίων (10ος αιώνας).

 Ίδρυση της Σκήτης της Αγίας Άννας (14ος αιώνας)

ΛΙΤΗ.

Λιτή  είναι  ο ευρύχωρος  νάρθηκας  μετά  το  Καθολικό  των μοναστηριακών   Ναών , και  των  Κυριακών  των  Σκήτεων   όπου  τελείται  η  Ακολουθία  της  Λιτής.

Η  λιτή, και ο κυρίως ναός  της  Σκήτης  δεν είναι ιδιαίτερα φωτεινός. Το μέγεθός του εσωτερικά αιφνιδιάζει. Οι ευρύχωρες επιφάνειες καλύπτονται με υπερμεγέθεις συνθέσεις, όπως η Αποκαθήλωση στον τρούλλο του βόρειου χορού και η Θεία Μεταμόρφωση στον τρούλλο του νότιου  χορού. Οι τοιχογραφίες είναι έργο των ζωγράφων Αθανασίου και Κωνσταντίνου από την Κορυτσά του 1757, που ιστόρησαν επίσης τα καθολικά των Μονών  Φιλοθέου  και  Ξηροποτάμου  και το Κυριακό της Ξενοφωντινής  Σκήτης. Τμήμα των τοιχογραφιών έχουν καθαριστεί.

Η λιτή και ο κυρίως ναός είναι  κατάγραπτοι.  Στους τοίχους της  λιτής εικονίζονται ολόσωμοι ασκητές, όπως ο Όσιος Παύλος ο Θηβαίος, ο Μακάριος ο Αιγύπτιος και ο Διονύσιος ο εν Ολύμπω, και στα σταυροθόλια μαρτύρια Αγίων, όπως των Αγίων Γοβδελλά,  Μαρκέλλου και  Μύρωνος, Μηνά,  Βίκτωρος  και  Βικεντίου. Στην παράσταση  του μαρτυρίου του Αγίου Δημητρίου κεντρική θέση κατέχει ο σκορπιός που εμφανίστηκε στην φυλακή του Αγίου. Εικονίζονται μορφές που σπάνια βλέπει κανείς,  όπως  οι  Όσιοι  Ορσίσιος,  Αθανάσιος  Λεπεντρινός, Κάστωρ, Γάργαλος  και  Πετρώνιος.